journal of a struggling vet student

what to do on a boring sunday:

> go to work. earn 45/hour

> listen to adam levine and get in a high

>sneek into senti monde with some mushy songs in youtube
(not the awful video, just the audio)

> day dream

> apprehend yourself for even thinking of day dreaming

> worry about the books you should have photocopied already

> fool your grumbling tummy into thinking you're not hungry

>worry about the lunch box you left inside the locker last friday (gross.)

>listen to julienne (tulak ng bibig)

>make a stupid blog post

haay.. i'm melting slowly.. 

putragis ang hirap ng assignment samen ngaung araw.

ang hirap kunita ng datung talaga..

tsktsktsk..

pero carry to.

o xa, back to trabaho. 

vetlympics na naman. as usual, nagkakandaugaga na naman ang org sa mga chever na dala ng taunang sportsfest ng cvm. nagmeeting ang org kahapon at nagtalaga a nga mga members na sasali sa mga games at sports, at pati na rin sa mr and ms vetlympics. okay naman ang lahat, mejo naawa lang ako kay pinuno kasi gusto niya talaga na mgakaroon ng basketball team ang org. kumusta naman yun diba?! basketball team ng vetsoc?! hullo. its a helluva kaloka.

edi yun nga yung cheering. isa to sa mga highlights ng vetlympics. last year, 3rd placer kame. at happy naman kami. this year, ang lola astara, mega career na naman. talagang desidido siyang baliin ang mga katawan namen gamit ang kanyang mga pamatay (literal) na steps at mga chever na routines. how's that naman.

today, nagbaon ulit ako ng packed lunch. [agkatapos ng apat na araw na pamamalagi sa loob ng locker, nagawa kong maiuwi ang  lunch box. nung binuksan ko, behold! kakabugin ang mga specimen sa micro! kadiri pero i had no choice, hinugasan kong mabuti at pinatuyo overnight. tapos ginamit ko nagyung araw. okay naman, wala akong nalasahang fungi.

in other news..

uhm.. sa kabila na nga lang. 

wahaha..

dr masangkay is back. after 3 missed lecture classes, he was back from pollilio islands where he studied some bats. yup, the flying mammal. as usual, resumed was the lecture that sweeps away boredom off your system. during the lecture i could not get the patho book offf my mind. i need that patho book!! that 07 edition patho book!! pucha he's so galeng.. and im so konyo. yaki.

this week, i find myself struggling to make both ends meet. my datung was depleted na last week pa. to where? i cant remember. the only salvation i hope for is the early ration of next week's allowance. promise, magtitipids na talaga ako.. so this week, mega utang ako kung kani-kanino. jahe nga eh, pero alangan namang mamatay ako sa gutom diba?

today doc warren baticados substituted for dr eduardo in our para lab. okay naman pala siyang magturo. my gulay, PHD holder at what.. mid 30's? wtf?! pero hindi kolang feel yung hair nya. reminiscient of robin padilla sa asian treasures. like hello.. pero in fairness talaga, macharisma ang lolo mo. hmm..

here's the real thing. why is it that you always seem to be stuck in the middle because both ends will just bring you pain. but still, being in the middle confuses you more that you would want to get to the lesser evil end. but then, you have no idea which one is the lesser evil. and this confusion draws you toward the greater evil but then before reaching it you suddely have a sort of realization and you begin to edge your way back to the middle. and then it starts again. haay.. i know i speak in ambiguity. e ganun talaga.

okay fine.. this is the second song lyrics on my blog.. i dunno, this song got me really hooked. and believe me, for no reason at all. or maybe it was just my obstinate imagination conjuring all the mental scenarios. waha.. 

 Tulak Ng Bibig-Julienne 

tulak ng bibig, kabig ng dibdib
tulak ng bibig, kabig ng dibdib

'di ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
paikot-ikot lang, nalilito, oh ba't ganito?
paggising sa umaga, ikaw ang nasa isip...
tulog sa gabi, laman ng panaginip...
mahal ba kita? o ano..? ewan ko!

hindi ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
simula nang makilala di maipinta,
ngiti sa mata!
magdamag ang kwentuhan, kulitan, tawanan...
'di ko maintindihan, bakit ngayon lang,
kung kelan ang puso ko ay maselan?

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakaganito.
pasensya ka na kung hanggang dito muna tayo.

'di ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
paikot-ikot lang, nalilito, oh ba't ganito?
urong-sulong yan ang paborito.
lilitaw, lulubog, 'tanong mo kahit sino!
pakisabi na lang,
ano ba talaga'ng gusto mong gawin ko?

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakaganito.
pasensya ka na kung hanggang dito muna tayo.

pakiusap lang,
wag mo na akong tignan nang ganyan...
nakakatunaw ang iyong tingin!
hinay-hinay ka lang,
mahina ang kalaban.
baka 'di na maiwasang
mahulog nang tuluyan!

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakagulo-gulo!
pasensya ka na kung hanggang dito muna tayo.

hanggang dito na lang,
hanggang dito na lang!

tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
tulak ng bibig, kabig ng dibdib.

i just read someone'sblog and i felt the world tumble down on me and left me lifeless in the vacuum space.

tang inang yan.

reality bites hard.